Engelbertus Marinus IJsendijk

Tragedie in pastorie Hoevelaken

Door Aart Veldhuizen, oktober 2015

Tegen de zuidmuur van de Dorpskerk staat een eenzame grafsteen die dateert uit de tijd dat de doden nog begraven werden rond de kerk; in 1871 kwam een einde aan die oude traditie.

IMG_8899De grafsteen vermeldt de naam van Engelbertus Marinus van IJsendijk, candidaat tot de Heilige Dienst. Uit de mondelinge overlevering hoorde ik tientallen jaren geleden dat de overledene een familielid was van de Hoevelakense predikant Arent van IJsendijk, die op 30 mei 1847 zijn werk in het dorp begon. Zijn familielid zou zijn intrek in de pastorie hebben genomen om te ontkomen aan een ernstige epidemie die vooral in de steden veel slachtoffers maakte. Tevergeefs: ook op het ‘gezonde’ platteland werd hij slachtoffer van de gevreesde ziekte.

ddd_010515439_mpeg21_p003_imageRecent vond ik de Opregte Haarlemsche Courant van 10 augustus 1849 bijgaande advertentie waaruit blijkt dat het verhaal dat ik hoorde althans grotendeels juist is.
De vader van de overledene, predikant in Harlingen, maakt samen met de moeder bekend dat hun ‘geliefde en veelbelovende Zoon’ is overleden twee dagen nadat hij was bevestigd tot kandidaat in de theologie. Zij vermelden, dat hij ontsliep ‘in het geloof aan zijnen Heer, die hem tot hooger werkkring opriep, dan hij op aarde had kunnen vinden’.
De ‘heerschende ziekte’ die in de advertentie wordt bedoeld, is cholera.
Nagenoeg alle grafmonumenten die op de oude begraafplaats gestaan hebben, zijn verloren gegaan. Het is opmerkelijk dat juist deze steen bewaard bleef.



IMG_8886Aart Veldhuizen toont zijn vondst tijdens een bijeenkomst van Historisch Hoeflake.

IMG_8901Nagenoeg alle grafmonumenten die op de oude begraafplaats gestaan hebben, zijn verloren gegaan. Het is opmerkelijk dat juist deze steen bewaard bleef.